Ir al contenido principal

En el calido estío, el agua helada

De tus secretos hoy no soy testigo,
si aventuro imprudente algunos versos,
es porque me adivino en mis reversos
la sombra de la sombra de un amigo.

En tu mente obstinada yo persigo
refugio para los tiempos adversos,
refugio para iguales tan diversos,
amparo para orfandad y castigo.

Y te ofrezco mi noble juramento,
también el azul fuego de mi espada
y mi inquieto buscar entre la nada
aquello que no sé pero presiento.

Y en el cálido estío, el agua helada
y en el invierno frío, la templada.





Comentarios

Entradas populares de este blog

Parapoema

En el universo paralelo Si de este nuevo universo, espejo del que dejé, la que fui se había ido (solo es sombra en Internet) ¿quién soy ahora de cierto? En el poema ya escrito caí como un nuevo verso no coincido rima y ritmo y raramente me ven, triste alma. El tiempo pasó y mis hijos me han de corresponder y allí donde estuve muerta algo nuevo ha de nacer: La calma.

Superación

De nuevo me siento viva Que ese tonto ya se ha ido Que suena mi corazón  Con un enorme latido Toda mi mente está activa No perderé mi razón 

Joguines

L' ombra s'amaga entre les ombres. L'ombra que s'amaga és la meva.  I jo, ombra, soc teva, vaig on tu vas, em moc si et mous, enamorada. No som innocents les ombres, esperem, l'escletxa per on arriben els mals.